همشهری آنلاین -یکتا فراهانی:فسیل کشفشده یک دندان آسیاب است، اما اطلاعاتی که در خود دارد بسیار فراتر از اندازهاش است. این دندان در منطقه المورو در شمال شیلی پیدا شده؛ جایی که امروز بخشی از چشمانداز خشک و بیابانی آتاکاما محسوب میشود.
پژوهشگران با بررسی فسیل و لایههای زمینشناسی اطراف آن توانستهاند تصویری از محیط این منطقه در اواخر دوره میوسن، حدود ۸.۸ میلیون سال پیش، به دست آورند.
یک دندان کوچک با داستانی بزرگ
به گزارش Scientific Reports شواهد زمینشناسی نشان میدهد محیط این منطقه در آن دوره بسیار مرطوبتر از امروز بوده است. نکته جالب این است که فسیل کپیبارا در کنار شواهد دیگری از وجود آب شیرین پیدا شده است.
در همان رسوبات، بقایای ماهیهای آب شیرین و کروکدیلهای آب شیرین نیز شناسایی شدهاند؛ نشانههایی که با تصویر یک منطقه کاملاً خشک و بیآب سازگار نیستند.
بیشتربخوانید :
رد پای نخلها
ماجرا به جانوران محدود نمیشود. پژوهشگران با بررسی فیتولیتها، ذرات سیلیسی بسیار ریزی که در بافت برخی گیاهان تشکیل میشوند، شواهدی از پوشش گیاهی گذشته منطقه پیدا کردهاند.
برخی از این شواهد به حضور نخلها و گیاهان گلدار اشاره دارند؛ گیاهانی که وجودشان در کنار فسیل جانوران آبدوست، تصویر روشنتری از یک محیط بسیار مرطوبتر ارائه میکند.
خویشاوند کپیبارا
کشف این جانور در غرب رشتهکوه آند یک پرسش مهم دیگر ایجاد میکند: این خویشاوند باستانی کپیباراها چگونه خود را به چنین منطقهای رسانده بود؟
کپیباراهای امروزی بیشتر در مناطق مرطوب آمریکای جنوبی زندگی میکنند و به آب دسترسی دائمی دارند. پژوهشگران احتمال میدهند که در گذشته مسیرهایی مرطوب در امتداد بخشهایی از آمریکای جنوبی وجود داشته که حرکت این جانوران را امکانپذیر کرده است.
یک بیابان، دو چهره متفاوت
شاید جذابترین بخش این کشف همین تضاد باشد: جایی که امروز تقریباً نماد خشکی و بیآبی است، میلیونها سال پیش میتوانسته محل زندگی جانورانی وابسته به آب و پوشیده از گیاه باشد.
یک دندان کوچک از یک خویشاوند منقرضشده کپیباراها اکنون به دانشمندان کمک میکند بخشی ازاینگذشته گمشده آتاکاما را دوباره بسازند؛ گذشتهای که نشان میدهد حتی خشکترین بیابانها هم ممکن است داستانی کاملاً متفاوت از امروز داشته باشند.
نظر شما